Αρχαιότητες του δήμου Βόλβης

       Περίπου 500 μέτρα ανατολικά του φρουρίου των Βρασνών ανασκάφηκαν τμήματα μιας αγροικίας που ανάγεται από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι τη βασιλεία του Αντιγόνου Γονατά,   στο τρίτο τέταρτο του 3ου αι. π. Χ.   Πρόκειται για οικοδόμημα στον τύπο του αρχαιοελληνικού σπιτιού με εσωτερική αυλή και χώρους που διατάσσονται περιμετρικά αυτής.      Τα αντικείμενα, αβαφή αγγεία καθημερινής χρήσης και σιδερένια εργαλεία μαρτυρούν αγροτικές ενασχολήσεις των κατοίκων, παρόμοιες με αυτές που   εντοπίζονται και σε άλλες αγροικίες της περιοχής.      Το πιο ενδιαφέρον εύρημα στο αποσπασματικά σωζόμενο αυτό αγροτικό συγκρότημα ήταν ο υπόγειος κτιστός κυκλικός χώρος, στεγασμένος με εκφορικό τρόπο, που απέληγε σε στόμιο στην επιφάνεια του εδάφους. Η πιθανότερη ερμηνεία για την κατασκευή αυτή είναι ότι πρόκειται για ένα χώρο φύλαξης ή διατήρησης παγωμένου χιονιού για ψύξη τροφίμων, στη σταθερή χαμηλή θερμοκρασία που προσφέρ...

      Το 1992 παραδόθηκε στο Μουσείο Θεσσαλονίκης από τον αείμνηστο Μουτσόπουλο Νικόλαο ενεπίγραφη πλάκα διαστάσεων 54,8χ48,2μ., πάχους 19,4 μ. από μάρμαρο. Η πλάκα σώζει το πέρας όλων των πλευρών της εκτός από την αριστερή, ενώ στην κάτω δεξιά γωνία έχει ένα λοξό σπάσιμο. Η κύρια όψη της είναι   καλά   λειασμένη και φέρει εγχάρακτη επιγραφή ένδεκα στίχων.      Η πλάκα ήταν εντοιχισμένη στο βόρειο πύργο του φρουρίου των Βρασνών (ελληνιστικής εποχής), χρησιμοποιήθηκε δηλαδή σε δεύτερη χρήση ως οικοδομικό υλικό,   χωρίς να είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η αρχική της προέλευση. Πιθανόν να προέρχεται από παλαιότερο οικοδόμημα κάτω από το ίδιο το φρούριο ή από άλλες θέσεις της περιοχής.        Η μορφή πολλών γραμμάτων έχει κοινά στοιχεία με αντίστοιχα του χαλκιδικού και του αττικού αλφαβήτου. Η περιποιημένη όψη της επιγραφής, η επιμελημένη χάραξη, το μέγεθος και το σχήμα των γραμμάτων μπορούν να οδηγήσουν σε μια πρώιμη χρον...

       Σε απόσταση 1 χλμ από τη θέση στη Δραγασιά, στη θέση «Τρυπημένη Πέτρα» η ανασκαφική έρευνα έφερε στο φως μια εντυπωσιακή οχυρωματική κατασκευή. Το φρούριο βρίσκεται σε έξαρμα εδάφους στο μέσο πεδινής έκτασης, έχει σχήμα πεντάπλευρο, συνολικής έκτασης 3500 τ.μ. και ελέγχει όλη την περιοχή μέχρι τη θάλασσα και φυσικά το δρόμο.      Στις πιο ευπρόσβλητες πλευρές του, δηλ στα βόρεια, ανατολικά και βορειοανατολικά διαμορφώνεται με ορθογώνιους πύργους στις πλευρές του. Μέχρι   ένα ύψος ήταν κτισμένο με ασβεστολιθικούς δόμους και συνεχιζόταν με ωμόπλινθους, οι οποίοι προστατεύονταν με περιμετρική στέγη. Το πάχος του τείχους κυμαίνεται από 1,80 – 2,10 μ. Η ανατολική και νότια πλευρά οικοδομήθηκε κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα με μεγάλους ασβεστολιθικούς πλιθόπλινθους που του προσέδιδαν μια εντυπωσιακή μορφή. Οι υπόλοιπες πλευρές του, όπως και η θεμελίωσή του είναι διαφορετικά κτισμένες.  Βρέθηκαν τρεις πύργοι οι οποίοι ήταν διώροφοι, χρησ...

        Στο Στρυμονικό κόλπο δημιουργείται μια στενή λωρίδα γης ανάμεσα στη θάλασσα, το Στρατωνικό Όρος και τα Κερδύλια Όρη. Η στενή αυτή λωρίδα γης κατά την αρχαιότητα ήταν ακόμη μικρότερης έκτασης και αποτελούσε την κύρια οδό επικοινωνίας ανατολής-δύσης. Αυτό καθιστούσε το τμήμα αυτό ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, γι αυτό συναντούμε στο τμήμα αυτό ένα πλήθος ανθρωπίνων εγκαταστάσεων, ήδη από τη νεολιθική εποχή. Το 1200 π. Χ. εγκαθίστανται εδώ θρακικά και φρυγικά φύλα. Η περιοχή ανήκε στη Βισαλτία, ενώ μετά το στενό του Ρήχιου ξεκινούσε η Μυγδονία. Από τον 7ο αι. π.Χ. εμφανίζονται και αποικίες των Ελλήνων της νότιας Ελλάδος. Οι σπουδαιότερες ήταν η Άργιλος και τα Στάγειρα, που αποτελούν και τους μόνους αρχαιολογικούς χώρους στους οποίους διενεργήθηκαν μεγάλης έκτασης αρχαιολογικές έρευνες και αποκαταστάσεις. Τον 5ο αι. η περιοχή κατακτάται από τους Μακεδόνες και σύντομα τα Θρακικά και Φρυγικά φύλα αφομοιώνονται από τους ελληνικόυς πληθυσμούς. Η στρατηγική σημασί...